Dino’s en ouwe omaatjes

Hoewel de zon scheen, was het ijzig koud. Toch stond de hele familie van mevrouw buiten op de rouwauto te wachten. Een liefdevol moment vol respect.

Plechtig loop ik voor de auto uit. Het zonlicht schijnt op een rood koppie met haren. Hij is drie jaar en heet Siem. Ik zie hem meteen staan; hij wijst enthousiast naar de grote auto.

Zijn vader legt hem uit dat oud omaatje daarin ligt. Terwijl ik uit respect voor mevrouw een buiging maak naar de auto, staat Siem lustig te zwaaien. Zou hij een idee hebben?

Tijdens de plechtigheid is Siem bezig met zijn enorme tas met tractors en dino’s. Hij maakt geluid... dinogeluiden, tractorgeluiden. Niemand heeft er last van. Zou hij er iets van meekrijgen? Hij is zo verdiept in zijn spel.

Ik vraag hem om een kaarsje te komen aansteken. Hij heeft het zelf versierd voor oma. Enthousiast steekt hij het kaarsje aan en vertelt heel wijsneuzerig dat hij thuis ook kaarsjes heeft. Heeeeel veel. “Mooi, jongen. Die kun je allemaal aansteken als je aan oud omaatje wilt denken.”

De plechtigheid is klaar. Terwijl de familie een kring rond oud omaatje maakt voor een gezamenlijke laatste groet, speelt Siem met zijn kleurpotloden en test hij mijn kennis van de kleuren.

Na afloop drinkt Siem ranja met een rietje en krijgt hij wat lekkers. Dan komt hij naar me toe en tikt me aan... Hij heeft een grote dino in zijn hand en zegt: “Nu is oud omaatje uitgestorven, net als de dino’s.”

Het laat maar weer zien dat kinderen op hun eigen manier met verlies omgaan en dat ze meer meekrijgen dan we denken! Want hij had, met zijn drie prille jaren, alles haarfijn begrepen.

Daarom vinden wij het belangrijk om kinderen bij een uitvaart te betrekken. Dat doen we met liefde. Ook kinderen horen erbij.

Wilt u meer weten over hoe wij dat aanpakken? Neem gerust contact met ons op.